سزار: اسکار سینمای فرانسه

César du cinéma français

جشنواره ي سينمايي سزار در 1976 بر اساس مدل آمريكايي اسكار، با هدف تجليل از بهترين هاي سينماي فرانسه ايجاد شد. متخصصين سينما و شيفتگان هنر هفتم براي شناختن كساني كه جوايز سزار را مي ربايند و معرفي نسل جديدي از هنرمندان سينماي فرانسه، در هر سال منتظر لحظه ي مقدر مي مانند. ژرژ کراون در سال 1974 آکادمي علوم و هنرهاي سينمايي فرانسه و يک سال بعد جوايز سزار را راه‌اندازي کرد که معادل فرانسوي جوايز اسکار است و هر سال دستاوردهاي سينماي اين کشور را مورد تقدير قرار مي‌دهد. کراون در محافل صنعت سينماي فرانسه به خاطر توانايي‌هاي خود به عنوان يک تهيه كننده ، متصدي تبليغات و دوست ستاره‌هاي سينما شهرت داشت. او از دوران جواني شيفته جوايز اسکار در هاليوود بود و سال‌ها بعد معادل فرانسوي اين جوايز را در شرايطي پايه‌گذاري کرد که سزار بالداسيني مجسمه‌ساز اهل مارسي مناسب‌ترين حالت را براي تنديس اين جوايز طراحي کرد و نام خود را نيز به آن داد.

واقعه سوء قصد به مظفرالدين شاه در پاريس به دستخط خودش

معتمدالحرم ان شاءالله احوال شما خوب است و امورات در... از هر جهت منظم و مرتب است. ما هم بحمدالله با كمال خوبى و خوشى چند روز است در پاريس هستيم كه فى الحقيقه جاى شما خالى است. چند روز قبل حادثه[ اى]به ما رخ نموده بود كه خدا نخواست و فضل به عنايت الهى با ما همراه بود. بحمدالله به خير گذشت و تفصيل اين است: در روز پنجشنبه پنجم شهر ربيع الثانى مهمان وزير امور خارجه و به «ورسايل» موعود و نهار را مى بايست به آن جا برويم و البته شنيده ايد كه ورسايل از جاهاى ديدنى و با راه آهن و يا با كشتى بخار يك ساعت راه است كه عمارت ناپليان و ابنيه قديم و آستانه سلطنتى دولت فرانسه در آن جا است. روز مزبور موقع حركت در بيرون باشد وقتى كه سوار مى شويم در همان بيرون عمارت [با] ملاحظه سوار كالسكه شديم كه رو باز بود. جناب اشرف صدراعظم و وزير دربار و خيوان فرانسه مهاندار خودمان را هم در كالسكه نشانده بوديم. از عمارت كه بيرون آمديم تماشاچى هم زياد بود و دم خيابان ازدحام كرده بودند.

منشا رستوران فرانسوي

درباره خاندان بوربن، سلسله پادشاهان فرانسه پيش از انقلاب، گفته‌اند كه افراد اين خاندان نه هرگز چيزی آموختند و نه چيزی را فراموش كردند. يكی از چيزهايی كه اين طايفه هرگز فراموش نكردند هنر غذا خوردن بود. حالا اين هنر را كِی آموخته بودند، خدا می‌داند. در دوره لويی چهاردهم، كه اوج شكوه و قدرت بوربن‌هاست، شِف‌های دربار اهميت زيادی پيدا كردند و خود آن‌ها به‌قدری اين اهميت را باور كرده بودند كه يكی دو نفر از آن‌ها در موقعيت‌های دشواری كه سفارش‌های‌شان سروقت نرسيده بود و غذای‌شان داشت خراب می‌شد دست به خودكشی زدند، و موفق هم شدند. يكی از شِف‌هايی كه خودكشی نكرد بِشامِل Béchamel نام داشت كه نامش روی سس سفيد فرانسوی به يادگار مانده است. لويی پانزدهم گويا جز خورد و خوراك به امور ديگری نمی‌رسيد، اگرچه نام او روی نوعی صندلی باقی مانده است كه خودش هم در ساختن آن دخالتی نداشت. لويی شانزدهم هم درواقع قربانی آشپزی فرانسوی شد، به اين ترتيب كه شب انقلاب او را با كالسكه از پاريس فرار دادند، ولی وقتی گرسنه شد به نظرش رسيد كه به اندازه كافی از پاريس دور شده است و دستور داد كالسكه را در يك دهكده سر راه نگه دارند؛ در ظرف سه ساعتی كه پادشاه مطابق معمول مشغول صرف ناهار بود خبرش به گوش كسانی كه نبايستی برسد رسيد و آمد به سر او آنچه آمد.

کتاب خواندن در پاریس حسابی حرص آدم را در می آورد.هر کسی را می بینی،یک کتاب در دست دارد و تند تند مشغول مطالعه است.سن و سال هم نمی شناسد،سیاه و سفید و مرد و زن و بچه هم نمی شناسد.انگار همه در یک ماراتن عجیب درگیر شده اند و زمان در حال گذر است.واگن های مترو گاهی واقعا آدم را یاد قرائت خانه می اندازند،مخصوصا این که ناگهان در یک مقطع خاص کتابی گل می کند و همه مشغول خواندن آن می شوند.آنهایی هم که اهل کتاب نیستند حتما مجله یا روزنامه ای پر شالشان دارند که وقتشان به بیهودگی نگذرد و اگر حتی این را هم نداشته باشند،می توانند از چندین عنوان مجله و روزنامه ای که به لطف آگهی های فراوانشان به طور رایگان در مترو توزیع می شوند،استفاده کنند.فضای پاریس هیچ بهانه ای برای مطالعه نکردن باقی نمی گذارد.شاید برای همین است که پاریسی ها معنای انتظار را چندان نمی فهمند،آن ها لحظه های انتظار را با کلمه ها پر می کنند.  از كتاب مارك و پلو  منصور ضابطيان

وظايف شهرداران در فرانسه

شهرداران در فرانسه مسئولاني هستند كه از سوي مردم براي اداره شهر، توزيع امكانات، تنظيم بودجه، فراهم كردن نيازهاي اوليه همچون آب و برق و گاز، نظافت شهري و تخليه آن از مواد زايد و ايجاد فضاهاي دلپذير و سبز برگزيده مي‌شوند. همچنين آنها از سوي دولت مامور مي‌شوند تا قوانين جمهوري فرانسه را در محل به اجرا گذاشته و به عنوان نماينده دولت بر حسن اجراي وظايف نهادهاي اداري محلي نظارت كنند. شهرداران مالك نخست زمين‌ها و املاك شهرند و اجازه ساخت‌وساز و فروش املاك با آنهاست. ساخت مراكز آموزشي نظير مدارس و كودكستانها نيز با شهرداري است. ايجاد خانه‌هاي ارزان قيمت براي اجاره به شهروندان كم‌بضاعت كه به "اَش.اِل.اِم" معروف است و نيز ساخت مراكز تاميني و امدادي همچون خانه سالمندان و مانند آن برعهده شهردار است. 

پل میلائو ، بلندترين پل جهان

Le viaduc de Millau

شهر میلائو یکی از بزرگترین مراکز گردشگری و ورزشی در مرکز و جنوب فرانسه ، واقع در بین اتصال دو رودخانه تارن و دوربی است. این شهر ۳۱۰۰۰ نفری با ۱۶۹ کیلومتر مربع وسعت با ارتفاع ۵۵۰ متر از سطح دریا بر سر راه اصلی (A75) بین شمال فرانسه و سواحل مدیترانه قرار دارد. این پل برای دو هدف عمده : یکی کاهش بار ترافیک منطقه (بخصوص در فصل تعطیلات تابستان) و دیگری گشایش یک راه ارتباطی آسان میان شمال اروپا و جنوب آن (بویژه کشورهای فرانسه و اسپانیا) ساخته شده است.

فرانسه و ميراث فرهنگي

patrimoine culturel

وزارت فرهنگ فرانسه سه هدف عمده را به عنوان پايه و اساس سياست فرهنگي كشور پيش روي خود قرار داده است. سومين هدف اصلي وزارت فرهنگ " دسترسي آسان عموم مردم به ميراث فرهنگي فرانسه "  است. در وزارت فرهنگ فرانسه زيرمجموعه ي معماري و ميراث فرهنگي قرار دارد. مديريت ميراث فرهنگي و معماري وزارت فرهنگ مسئوليت مراقبت و حفاظت از ميراث فرهنگي، ارتقاء دانش ميراث باستاني، معماري، و توسعه ميراث ملي كشور را بر عهده دارد.

آزادی مطبوعات در فرانسه

آزادی مطبوعات در فرانسه به دنبال پیروزی انقلاب کبیر مورد توجه فراوان قرار گرفت.در اعلامیه حقوق و شهروند انقلاب فرانسه که در 26 اوت 1789 در پاریس انتشار یافت،برای نخستین بار ،تعریف های حقوقی دقیقی از آزادی به معنای اعم و آزادی مطبوعات به صورت خاص ارائه شده و حدود آنها نیز مشخص گردیدند. پس از پیروزی انقلاب کبیر فرانسه تا زمان برقراری جمهوری سوم که در اوایل دهه 1870 صورت گرفت ، آزادی مطبوعات وضع ثابتی پیدا نکرد و چندین اعلامیه حقوق و قانون اساسی و قانون و فرمان و تصویب نامه مطبوعاتی منتشر گرديد.  اما در تمام این دوره ها ، آزادی مطبوعات متزلزل بود. قانون 1875 جمهوری سوم فرانسه در مورد آزادی مطبوعات ساکت بود اما در عین حال یکی از نخستین قوانین مهم جمهوری سوم فرانسه ، قانون آزادی مطبوعات بود که در 29 ژوئیه 1881 به تصویب رسید.

جشنواره بين المللي پویانمایی ياانيميشن «انسي»

Festival international du film d'animation d'Annecy

شهر انسي  Annecyدر جنوب غربي فرانسه قرار دارد. فعالان عرصه ي پویانمایی جهان در بازار فيلم آن شركت مي كنند.‏ اين جشنواره كه بزرگ‌ترين و معتبرترين جشنواره پویانمایی اروپا محسوب ‏مي شود ، از سال 1960 ميلادي شروع به كار كرده است. رقابت جشنواره اي در چهار بخش فيلم هاي بلند و كوتاه و سفارشي و پايان نامه دانشجويي صورت مي گيرد. در طول جشنواره، علاوه بر رقابت ، فیلم ها ي پویانمایی در سالن هاي مختلف سينماهاي شهر انسی و  هر روز عصرها در مرکز شهر در ميدان پكيه Paquier ، رو به دریاچه و کوه به نمايش در مي آيند.

رضا قاسمي نمايشنامه نويس، موسيقدان و داستان نويس مقيم پاريس

رضا قاسمي نمايشنامه نويس، موسيقدان و داستان نويس مقيم پاريس در سال 1328 در اصفهان متولد شد. وي فارغ التحصيل رشته كارگرداني تئاتر از دانشگاه تهران است. قاسمي در كنار نوشتن نمايشنامه و كارگرداني، به نوازندگي سه تار و آهنگسازي نيز پرداخت. وی کارش را با نمايشنامه نويسي و تئاتر شروع کرد. نوشتن و اجراي «کسوف» در 17 سالگی و «نامه هائی بدون تاريخ از من به خانواده ام و بالعکس» هم در 22 سالگی، « صفیه ی موعود» در سال 1350 بر اساس «منطق الطیر» و «گیلگمش» و «چو ضحاک شد بر جهان شهریار» (سال 1355) بر اساس شاهنامه و از سال های 60 به بعد مي توان به نمايشنامه هاي «ماهان کوشيار» و « معماي ماهيار معمار» اشاره كرد كه در سال 1365 در تئاتر شهر به روي صحنه رفته است.