چگونه زبان فارسی به عنوان زبان خارجی در آموزش و پرورش فرانسه برگزیده شد؟

«عیسی خان صدیق» یكی از دانشجویان ایرانی اعزامی به فرانسه متوجه شد كه دولت فرانسه فقط چند زبان معین را در امتحانات دانشگاهی قبول می كند و آنها عبارتند از انگلیسی، آلمانی، اسپانیولی، روسی، عربی، پرتقالی و ایتالیایی. وی پس از تحقیق در باره علت انتخاب این زبان ها پی برد كه برگزیده شدن زبان های نامبرده به واسطه ادبیاتی است كه در آن زبان ها موجود است. لذا با «ممتاز السلطنه» وزیر مختار ایران در پاریس مسئله را در میان نهاد و به دستور او به دیدن «بوآیه» رئیس مدرسه السنه شرقی پاریس و «هوارت» استاد زبان فارسی آن مدرسه رفت و در باب به رسمیت شناختن زبان فارسی در امتحانات از آنان یاری جست. آنان با تقاضای وی موافقت كردند. سپس سفارت ایران در پاریس نیز طی نامه ای رسمی این امر را از وزارت خارجه فرانسه در خواست كرد. پیشنهاد مورد موافقت دولت فرانسه قرار گرفت و فرمانی صادر گشت كه به موجب آن از سال 1918میلادی زبان فارسی در ردیف زبان هایی قرار گرفت كه هر كسی می تواند به عنوان زبان خارجی در امتحانات رسمی انتخاب نماید.

برج مونپارناس در پاریس

LA TOUR MONTPARNASSE

برج مونپارناس در شرق پاریس در سرحد منطقه 14 و 6  یعنی پاریس پانزدهم با ارتفاع 209 متر و 58 طبقه و یك ایوان در تپه مونپارناس واقع شده، و مرتفع ترین برج فرانسه است . این برج در سال 1972 افتتاح شده و به همراه برج ایفل دو نماد اصلی شهر پاریس محسوب می شود و سالانه 600000 نفر از طبقه آخر این برج بازدید می نمایند. مونپارناس از جمله 15 بنای پاریس محسوب می شود كه بیشترین بازدید كننده را دارند. طبقه 56 برای همگان باز است. این طبقه به انجمن مونپارناس تعلق دارد و گردشگران می توانند منظره شهر را تا شعاع 40 كیلومتر مشاهده نمایند.

شورای عالی سمعی و بصری

Conseil Superieur de l’audiovisuel)CSA)

در فرانسه اولین رادیوهای آزاد در اوايل دهه 80 و اولین شبكه تلویزیونی خصوصی در اواسط دهه 80 میلادی تاسیس گردید. گسترش بی رویه رادیو های آزاد و تاسیس تلویزیون های خصوصی و همچنین توسعه شبكه تلویزیون از طریق كابل، سریعا مقامات دولتی فرانسه را متقاعد ساخت تا نسبت به لزوم ایجاد یك نهاد دولتی برای نظارت بر رادیوها و تلویزیون های فرانسوی و همچنین شبكه های رادیویی و تلویزیونی كه از خارج برای فرانسه پخش می گردد،اقدام نمایند.

قانون اساسی جمهوری فرانسه

La Constitution française

اصل 1 

جمهوری فرانسه و ملت های سرزمین های ماوراء بحار با برخورداری از آزادی كامل این قانون اساسی را تصویب نموده و نسبت به تشكیل یك اتحادیه‏ بر اساس برابری و همبستگی اقدام می نماید. 

اصل 2 

فرانسه یك جمهوری غیر قابل تجزیه، غیر مذهبی، دمكراتیك و اجتماعی است. دولت، اصل برابری در مقابل قانون را برای تمام اتباع خود بدون در نظر گرفتن نژاد و مذهب تضمین می نماید و به تمام اعتقادات احترام می گذارد.

پرچم جمهوری از سه رنگ آبی، سفید و قرمز تشكیل شده است.سرود ملی "مارسه‏ یز" است.شعار جمهوری، آزادی، برابری و برادری است.

اساس جمهوری مبتنی بر حكومت مردمی است كه به وسیله مردم و برای مردم اداره میشود.