تدریس زبان سوم(فرانسه) در دبیرستان البرز

از

خاطرات محمد علی مجتهدی؛ رئیس دبیرستان البرز(1357-1323)

 یک کار دیگری هم کردم که این هم باز در سایر مدارس نبود. معتقد به این بودم که محصلین دبیرستان البرز وقتی فارغ التحصیل می شوند، چون در دانشگاه های ما جا به حد کافی نیست، یا پدر و مادر دل شان نمی خواهند اینها در ایران تحصیل کنند. می فرستند خارج. برای دانش آموزانی که انگلیسی بلدند، دو جا بیشتر نیست: یکی انگلستان، یکی آمریکاست. اگر این دو جا اینها را نپذیرفتند یا در این دو مملکت اینها موفقیت تحصیلاتی پیدا نکردند، کجا بروند؟ چه کار کنند؟ بهتر اینکه من اینها را وادار کنم یک زبان دیگری هم یاد بگیرند. بر خلاف برنامه مصوبه وزارت آموزش و پرورش زبان فرانسه را در سیکل دوم دبیرستان البرز من اجباری کردم. چون ساعتش در برنامه نبود. سی ساعت پر بود. سی ساعت را کردم 36 ساعت. پنج ساعت درس در روز را کردم شش ساعت. زبان فرانسه تدریس می شد و سفارت فرانسه وقتی دید که یک چنین کاری من کردم، سه، چهار معلم فرانسوی از وزارت فرهنگ فرانسه برای من فرستاد. اینها کارشان فقط تدریس زبان فرانسه بود در دبیرستان البرز. به این نحو شاگردهای البرز هم فرانسه بلد بودند، هم انگلیسی بلد بودند و برنامه را درست دیده بودند.

بنابراین، در همه دانشگاه ها موفق بودند و در خارج می توانستند هم به بلژیک بروند، هم سوییس بروند، هم فرانسه بروند، هم انگلستان بروند، هم آمریکا بروند، هم استرالیا بروند و تحصیلاتشان را ادامه بدهند......

بورس دولت فرانسه به فارغ التحصیلان البرز

عرض بکنم که در اثر این کار روزی یک نامه ای از سفارت فرانسه دستم رسید که به نام من بود، که شما پنج نفر هر سال محصل به ما معرفی کنید که اینها با خرج دولت فرانسه در رشته های علوم و مهندسی بروند به فرانسه و تحصیل بکنند. هر چند سالی هم بخواهند تحصیل کنند مخارج داده می شود. و به علاوه چهار، پنج نفر معلم فرانسوی زبان از وزارت فرهنگ فرانسه اختصاصا برای دبیرستان البرز فرستادند. اینها می آمدند درس می دادند و از ما حق التدریس نمی گرفتند. حقوق شان را از سفارت می گرفتند.

من تا این کاغذ دستم رسید بردم سر کلاس ها. تعداد کلاس های ششم ریاضی آن موقع هشت کلاس بود. توی هشت کلاس مختلف خودم شخصا رفتم این کاغذ را خواندم و ترجمه کردم برای اینها که شما پنج تا بورس دارید، ولی برای معرفی به سفارت من نمرات فیزیک و شیمی و ریاضی تان را که در آخر سال به من امتحان داده اید مربوط به کلاس چهارم و پنجم و نمرات ششم را جمع می کنم، خودم شخصا. و پنج نفر که بالاترین نمره را دارند معرفی می کنم. پنج نفر هم رزرو معرفی می کنم که اگر اینها نروند از بین آنها بروند. ولی اگر راجع به شماها یک نفر به من تلفن کند، سفارش یکی تان را بکند که به او بورس بدهم، از حالا به شما بگویم، اگر شاگرد اول هم باشد به او بورس نمی دهم. این است که برای من سفارش، مفارش نیاورید. من این پنج نفر را انتخاب می کنم طبق نمرات و استثنا و تبعیض هم در کارم نیست.

شش، هفت سال این کار انجام گرفت و من در حدود سی و پنج نفر محصل فرستادم و معرفی کردم به سفارت و سفارت هم هزینه رفتن شان را داد و چندین سال اینها تحصیل کردند. ....

ماخذ: کتاب خاطرات محمد علی مجتهدی به کوشش حبیب لاجوردی