آشنایی با شهرک بین المللی هنرهای پاریس

Cité Internationale des arts

شهرک بین المللی هنرهای پاریس با اشراف بر رودخانه سن، در منزلگاه قدیمی شهر پاریس یعنی جزیره سن لویی قرار دارد. از زمان تاسیس آن توسط فلیکس برونو، فردی که عمرش را در آن وقف نمود، 87 کشور در این شهرک با زبان واحد یعنی زبان هنر سخن می گویند. همچنین بتدریج 270 آتلیه-منزل بنا شد که یک سوم آن فقط به کشور فرانسه تعلق دارد و در این شهرک مکان های آفرینش جمعی، فنون کنده کاری، لیتوگرافی یا عکاسی، استودیوهای تمرین هنرمندان موسیقی و یک مکان وسیع نمایشگاهی و یک سالن شنیداری برای عرضه فعالیت های هنری وجود دارد. قوانین این شهرک نیز ساده است: هر بنیانگذاری، هنرمند پیشنهادی خود را معرفی می کند و کمیسیون پذیرش، پیشنهادات را بررسی و اعلام نظر می کند. قانون این شهرک بین المللی، حمایت از افراد هنرمند مستعد و باز شناسی کیفیت تخصصی کسانی است که در این شهرک اقامت می گزینند؛ اما یک قانون بر همه تفوق دارد و آن رعایت آزادی و تسامح در برابر ظواهر نژادی، مذهبی، عقیدتی، هنری، شاگردی یا شهرت هنری، پناهنده سیاسی یا معرفی شده توسط یک دولت است. این شهرک بین المللی توسط یک شورای اداری 27 نفره اداره می شود که به صورت خیرخواهانه و رایگان فعالیت می کنند. 30نفر کارمند حقوق بگیر، وظایف منشی اداری، حسابداری و مراقبت از ساختمان را بر عهده دارند. بنیانگذاران این شهرک اعم از دولت فرانسه و یا دولت های خارجی کسانی هستند که در آفرینش این شهرک، مشارکت مالی داشته اند و هنرمندان را بر اساس انتخاب خود به کمیسیون پذیرش(هنرهای تجسمی، دیداری، عکاسی، موسیقی و رقص) پیشنهاد و معرفی می نمایند. بنیانگذاران مدت اقامت هنرمندان را در یک محدوده زمانی حداقل دو ماهه و حداکثر یک ساله معین می کنند. آتلیه–منزل به طور میانگین 40 متر مربع است که دارای یک آشپزخانه کوچک و یک دستشویی است. این آتلیه ها بر حسب کارکردهای مختلف هنری(سه پایه نقاشی برای نقاشان، پیانو برای موسیقیدانان و..) تجهیز شده اند. مبلغ پرداختی توسط هنرمندان مقیم نصف قیمت واقعی است و این امر به واسطه کمک مالی شهرداری پاریس و وزارت فرهنگ فرانسه صورت می گیرد. شهرک بین المللی هنرمندان امروز شناخته شده است و این محل یک مرکز ملاقات غیر رسمی برای بسیاری از هنرمندان جهان محسوب می شود. دولت فرانسه یک سوم این آتلیه ها را در اختیار شهرداری پاریس، وزارت امور خارجه و خود این بنیاد قرار داده و  کشور ایران نیز به علت مشارکت در بنیانگذاری این شهرک از 4 آتلیه–منزل برخوردار است و مسئولیت معرفی هنرمندان ایرانی به این شهرک را برعهده موزه هنرهای معاصر ایران می باشد.

نگاهی کوتاه به تاریخ شهرک بین المللی هنرهای پاریس

در سال 1947م فلیکس برونو متقاعد گردید که ضرورت دارد پاریس برای پذیرش هنرمندان خارجی، تشکیلاتی را راه اندازی نماید تا این هنرمندان بدانجا بیایند. وی به کمک پل لئون، مدیر کل افتخاری بوزار(مدرسه عالی هنرهای زیبا) و ارو اسلنمن، نقاش هلندی اقدام به اجرای این پروژه کرد: شهرداری پاریس زمینی به مساحت 15000 متر مربع  در قلب محله ماره در اختیار این بنیاد گذاشت. دولت فرانسه یک اعتبار خاص دو میلیون فرانکی را برای ساخت این شهرک تصویب نمود. و هیات دولت در سال 1957م این شهرک را به عنوان منافع عمومی به رسمیت شناخت. در سال 1960م وزارت دارایی شهرک هنرمندان را از پرداخت مالیات معاف کرد. ساخت این شهرک در سال 1962م آغاز شد. در ژانویه 1966م، هنرمندان 37 کشور مختلف جهان در 136 آتلیه (کارگاه هنری) مستقر شدند. در سال 1969م ساخت یک سالن نمایشگاهی و یک سالن شنیداری فراهم گردید. در سال 1970م یک آتلیه جمعی هنر حکاکی و یک سالن تلویزیون، در سال 1971م 15 آتلیه–منزل جدید در یک خانه قدیمی افتتاح شد که شهر داری پاریس به این شهرک بخشیده بود. 30 استودیو و کارگاه هنری در منطقه استثنایی مونمارتر در سال 1972م در اختیار این مرکز قرار گرفت. سال های بعد این شهرک به آفرینش آتلیه های چاپ سنگی و سری، کارگاه هنری ارگ، لابراتوار چاپ عکس، استودیوهای تمرین موسیقی روی آورد. در سال 1987 و 1989م دو ساختمان جدید متشکل از 60 آتلیه–منزل، سالن های رقص و سازهای کوبه ای گشایش یافت. قبل از سال 1995م آخرین ساختمان با 30 آتلیه–منزل جدید و تعدادی سالن های جمعی در خیابان هتل دو ویل و خیابان ژوفروی–انی یه ساخته شد.

آدرس منزلگاه شهرک بین المللی هنرهای پاریس : http://www.citedesartsparis.net